Wnętrze drewnianego domu w Parku Papieskim

Polska emigracja w Kurytybie

Wnętrze drewnianego domu w Parku Papieskim

Wnętrze drewnianego domu w Parku Papieskim

Kurytyba będąca w chwili obecnej ósmym największym miastem Brazylii i jednym z najlepiej prosperujących, jest najważniejszym ośrodkiem miejskim w południowej części kraju. Ludność Kurytyby to około 1,7 mln osób, a cała aglomeracja jest zamieszkała przez ponad 3 miliony. Ten region stanowią trzy znacząco różniące się od reszty Brazylii stany – Parana, Santa Catarina i Rio Grande do Sul. Co wyróżnia te trzy stany to większe wpływy emigracji europejskiej i lepszy poziom rozwoju niż inne części kraju. Kurytyba nie jest jednym z najpopularniejszych celów podróży dla przyjezdnych, a raczej jako miasto tranzytowe dla tych, którzy udają się w kierunku albo wodospadów Iguazu, na wyspę Św. Katarzyny albo na północ w kierunku Rio de Janeiro. To miejsce takie trochę nie południowoamerykańskie – zorganizowane, ułożone, nowoczesne. Dobitnym przykładem jest system transportu publicznego, który stał się wzorcem dla innych miast, nie tylko w Brazylii. Kurytyba jest interesująca przede wszystkim jako miasto imigracji, której największa fala napłynęła do południowej Brazylii w drugiej połowie XIX wieku. Najwięcej przybyszy było z Niemiec, Ukrainy, Rosji, Włoch i Polski. Nie wiadomo jaka jest dokładna liczba osób pochodzenia polskiego w Brazylii, szacuje się, że jest to od 800 tys. do 3 mln, a największym skupiskiem Polaków jest właśnie Kurytyba.

Polski dom drewniany w Parku Papieskim

Polski dom drewniany w Parku Papieskim

Początki polskiej emigracji do Brazylii to przyjazd mieszkańców opolszczyzny, którzy osiedlili się w stanie Santa Catarina w latach 60-tych XIX wieku. Po zniesieniu niewolnictwa w Brazylii rząd tego kraju zachęcał Eurpoejczyków do osiedlania się szczególnie na terenach południowych.

Osadnicy dostawali przydział ziemi i szansę na rozpoczęcie nowego życia. Trudna sytuacja w Europie w tym czasie i przydziały ziemi w Brazylii zachęcały do emigracji. Z jednej strony zniesienie niewolnictwa w 1888r dało nową szansę czarnej ludności Brazylii, a z drugiej strony rząd Brazylii podjął działania mające na celu „wybielanie” społeczeństwa i biali emigranci z Europy byli milej widziani jako osadnicy niż afrykańscy, już wtedy byli niewolnicy.

W latach 1894-1896 nastąpiła druga tura emigracji Polaków wraz z Ukraińcami. Trzecim etapem była emigracja to czasy I Wojny Światowej i Dwudziestolecia Międzywojennego. Dla uczczenia pamięci imigrantów i roli jaką odegrali oni w historii miasta, regionu i całego kraju powstały – Park Jana Pawła II, Park Niemiecki, Park Ukraiński, Park Portugalski ale także pamiątki emigracji spoza Europy – Memoriał Arabski, Żydowski Pomnik Pamięci o Holokauście, czy Ogród Japoński.

Bosque do Papa, czyli Park Papieski został otwarty dnia 13 grudnia 1980 roku, po wizycie Jana Pawła II w Kurytybie. Siedem domów z bali wraz z wyposażeniem wnętrz z epoki stanowi pamiątkę jednej z najliczniejszych grup imigracyjnych w południowej Brazylii. Jest to skansen, który odzwierciedla tradycje i styl życia polskich imigrantów.

Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej

Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej

Pamiątka wizyty Kardynała Józefa Glempa

Pamiątka wizyty Kardynała Józefa Glempa

Pamiątka wizyty prezydenta Lecha Wałęsy

Pamiątka wizyty prezydenta Lecha Wałęsy

<< Poprzedni WpisNastępny Wpis >>